کارگاه معماری مکس

رنگین کمانی از تکه های به هم پیوسته از کاشی های سرامیکی لعابدار ، یک گنبد تخم مرغی شکل در قلب کتابخانه ای در Pecs ( یک شهر چند فرهنگی با تاریخ غنی و پایتخت فرهنگی اروپا در سال 2010 ) – مجارستان – را شکل داده . کتابخانه شش طبقه توسط معماران مجارستانی Torok es Balazs طراحی شده در حالی که کاشی های رنگارنگ توسط هنرمند سرامیک مارتا ناجی چیده شده اند . طبقات این کتابخانه پویا و درونگرا به دور یک مرکز منحنی شکل می چرخند که به عنوان مکانی برای الهام بخشیدن مورد استفاده قرار می گیرد . مجموعه ای از پنجره های کوچک و یک نورگیر دایره ای ، در سطوح منحنی کاشی های گنبد وجود دارد . گنبد از طریق تراس مسطح ، محصور توسط طبقه بالای کتابخانه کودکان ، پدیدار می شود .

پروژه , سنگ های بومی بازیافت شده را به روشی امکان پذیر و مدرن با سنت های محلی بهم متصل می کند. این پروژه در محلات , یکی از شهرهای کوچک مرکز ایران که بیش از 50% اقتصاد در برش سنگ است , طراحی شده است. با بازیافت بقایای سنگ ها که قسمت اصلی اقتصاد محلات را تشکیل می دهد , ما قادر خواهیم بود که خود و پروژه یمان را با مفهوم یکتای شهر پیوند دهیم.سنگ های بازیافت شده که برای خلق قسمت خارجیاستفاده می شوند تاثیری دقیق روی هندسه ی پروژه دارد. مخلوط سنگ های بازیافت شده با زمختی ملایمی که دارند منجر به خلق بافتی گرم می شوند. در نتیجه پروژه که با زبان معماری مدرن صحبت می کند به طرزی یگانه آمیزه ایست از سبزه ی درختان و محیط اطراف محلات ,که شهری قدیمی است که بیش از هزاران سال قدمت دارد. چنین ارتباطی زمینه ی استفاده از سنگ های بازیافت شده ی محله ای و همچنین پیچیدن آوازه ی پروژه را ایجاد می کند.جایی که ساختار ساده توسط دیوارهای سنگی که فضایی خلق کرده اند برجسته شده است . انرژی محله ی تکنولوژی برش سنگ در محلات را به طور گسترده سوخت فسیل تامین می کند.مقدار زیادی انرژی برای حفاری و بریدن سنگ ها مصرف می شود.به دلیل ضعف در تکنولوژی برش سنگ کمتر از 50% از سنگ ها مورد استفاده قرار گرفته و بقیه به عنوان زباله دور ریخته می شود و طبیعت اطراف را آلوده می کند. در این پروژه ما با بازیافت بقایای این سنگ ها از آن ها هم در دیوار های خارجی و هم دیوار های داخلی استفاده می کنیم.با این کار ما نشان می دهیم که چگونه یک راه حل معماری به شیوه ای خلاقانه و اقتصادی می تواند به ما در حفظ منابع طبیعی گرانبها کمک کند. این پروژه در مرکز شهر محلات واقع شده است.جایی که معمار تقریبا تمام کودکی خود را آنجا گذرانده است .این آشنایی و درک چیزی که محلات را برای ساکنان آن بی همتا و خاص کرده است, بالا بردن کیفیت پروژه را موجب شده است. هزینه ی بالای سازه و قیمت پایین فروش واحدهای مسکونی , برای به حقیقت پیوستن پروژه موانع بزرگی بودند.در راستای حل این مشکل ما تعدادی فضای جزئی به طبقه ی همکف اضافه کردیم و نهایتا پروژه را امکان پذیر کردیم. پروژه از فضاهای جزئی در طبقه ی همکف و هشت واحد مسکونی در چهار طبقه ی بالا تشکیل شده است.هر طبقه شامل دو دستگاه آپارتمان سه خوابه می شود .با ارتباط سنگ های محلی بازیافت شده در دیوار خارجی به نمای داخلی پروژه , روی ساختار سازه توسط این دیوار های سنگی تاکید شده است که به خلق فضایی طبیعی و صمیمی می انجامد. حائل های جلوی پنجره می توانند با توجه به وضعیت آب و هوا آزادانه باز و بسته شوند.در تابستان حائل های بسته با ایجاد سایه برای هر واحد می توانند مانند یک وسیله ی خنک کننده عمل کنند و در زمستان حائل های باز با جلوگیری از عبور نور خورشید از پنجره می توانند مانند یک دستگاه گرمایشی عمل کنند. این انعطاف پذیری ارائه شده توسط این حائل ها کیفیت زندگی ساکنان را بالا می برد و همچنین به آن ها در زخیره ی انرژی در طول سال کمک می کند.

این اثر معماری موقت در بزرگداشت سزان به عنوان یک تجلیل و بیعت به هنرمند ، پل سزان Paul Cezanne مخترع هنر بصری ، در جشنواره استان در سایت بنیاد واسارلی Vasarely در سال 2006 با یک نمای پانوراما از مونت سنت ویکتور در فرانسه ساخته شده . قسمت چتری شکلِ بالای پاویون ، 8 متر ارتفاع و 16 متر قطر دارد و از یک ساختار با لوله های کاغذی شکل گرفته که از خود حمایت و پشتیبانی می کنند . درون این ساختار و در زیر پوشش سایبان و در میان درختان و طبیعت ، هر کسی می تواند از منظره عالی مونت سنت ویکتور لذت ببرد .

خانه ی دیوارهای معلق ،محل سکونتی با حداقل ابعاد است که در سایتی کوچک و در حاشیه ی خوابگاهی شهر توکیو ژاپن واقع شده است.این پروژه کار مشترک کاترین فایندلای معمار سوئدی ساکن استاکهلم ،وایساکوا ُشیدا معمار ژاپنی می باشد؛نام پروژه نیز از روش ساخت وپروسه ی طراحی آن پدید آمده است.خانه ی دیوارهای معلق به دلیل نحوه ی پرداختن به طراحی فرمال و استفاده از خطوط منحنی به کار رفته در طراحی پلان آن پروژه ای شاخص و حائز اهمیت می باشد؛پویای فرم در میان خانه های مکعبی شکل موجود در سایت واطراف خانه و همچنین همجواری آن با عناصر تاثیر گذار در محیط شهری ،مانند رودخانه ای در سمت غرب ساختمان وهمچنین جاده و ریل آهن در سمت جنوب آن باعث خلق شرایطی متفاوت و مناسب به منظور طراحی یک پروژه ی فرمال و شاخص ، به عنوان یک نشانه ی شهری (البته در مقیاس کوچک) شده است.شکل کالبدی پروژه و نگرش طراح در خلق فرم آن ،به شکلی متضاد ویا حداقل غیر معمول با ساختمان های اطراف خودش ترسیم شده است. حجم آن دارای حرکت وصعود در محیط پیرامون وبازگشت دوباره به درون زمین ،مسیری است که خطوط شکل دهنده ی کالبد خارجی را می پیموده اند. در واقع شاید بتوان گفت ایده ی اصلی حجم این خانه را می توان انسانی دانست که در شکلی پویا در حالت های مختلف نمایش داده می شود.